in
de still
to 't gedenken an Agathe
Lasch*
af
un to
in de still
tippt se mi an
jun lesten sekunnen
er ieskole krall
as dat unvörstellbare
jachens wißheit was
as ju jun tokummst angluup
ut verfeerde ogenhölen
in bleke, giftsugene trünen
as allens klipp un klaar
daarstünn
in verrenkte leden ehr krickel-krackel
mank'n himp-hamp up de kulen
ehr boddens
de ogenblick twüschen
begriepen un nix
as dat schrickwiersümmen
to'n truurwies wöör
to'n tranenlose klaag
över jun minschenwöörd
jun minschengloov
un jun minschendrööm
er verdarven
un över all de leddigen
wöör
to jun gedenken
|
in
die stilte
in Agathe
Lasch* se nagedagtenis
af
en toe
in die stilte
raak dit aan my
jul laaste sekondes
se yskoue klou
toe die ondenkbare
skielik werklikheid was
toe jul toekoms jul aangluur
uit verskrikte oogholtes
van bleek gifsuigende grimasse
toe alles kant en klaar geskrewe
was
op verrekte ledemate uitgegriffel
en deurmekaar in bodemdieptes
opeengehoop
die oomblik tussen begryp en
niks
toe die sperdraad se zoem 'n
treurwysie word
'n traanlose geween
vir die vernietiging
van jul menswaardigheid
jul mense-geloof
en jul mense-droom
en oor al die leë woorde
heen
tot jul nagedagtenis
|